Stentor 21 november 2011

Concert door het Huygens Vocaal Ensemble o.l.v. Hans Tijssen, m.m.v. Clara de Vries, sopraan en Jasper Schweppe, bariton. O.L.V.-basiliek, 18-11.

I Himmelen - Een aantrekkelijk luisteravontuur

Het Huygens Vocaal Ensemble heeft zich geprofileerd als pleitbezorger van hedendaagse koormuziek waarbij het onbekende repertoire niet wordt geschuwd. Integendeel: Hans Tijssen breekt graag een lans voor volkomen onbekende koorwerken, bijvoorbeeld door zelf te componeren. In navolging van Arvo Pärt koos componist Tijssen ervoor om een bijbeltekst op muziek te zetten met zijn “O Adonai”. Een kort maar boeiend werk in een toegankelijk hedendaags idioom.

De gelederen van het koor zijn versterkt met enkele professionele vocalisten, een kwaliteitsimpuls waardoor de koorklank meer body en souplesse heeft gekregen. Tijssen verraste het publiek met enkele onbekende koorwerken van Grieg. Deze muziek bleek het beeld van Grieg als componist van welluidende, folkloristische muziek als de ‘Peer Gynt’ fors bij te stellen. De drie Noorse koorliederen die het Huygens bracht bleken een aantrekkelijk luisteravontuur te zijn, waarbij de baritonsolo van Jasper Schweppe subtiel boven de koorklank opbloeide.

Het centrale werk was de Missa Brevis van Hans Tijssen. Het werk verried de affiniteit die Tijssen heeft met hedendaagse muziek. Het is een weerbarstig en veeleisend werk met soms een meer instrumentaal dan vocaal karakter, zodat het bij het Huygens Vocaal Ensemble zo af en toe wat kraakte. Toch is het Hans Tijssen gelukt om een werk met een eigen gezicht te componeren en geen stijlkopie naar deze of gene componist, hoewel soms wel een vleugje invloed van Frank Martin waarneembaar was. In het Benedictus klonken enkele prachtige sopraansoli van Clara de vries. Bijzonder was het Agnus Dei, waarin Tijssen met dalende melodische lijnen steeds meer de lage registers van de menselijke stem opzoekt, om het werk als het ware vanuit hogere sferen weer te laten neerdalen in een sonoor slotakkoord: goed voor een open doekje van het geconcentreerd luisterende publiek.

Nog eenmaal een bijbeltekst deze avond: de toonzetting van het geslachtsregister uit het bijbelboek Lucas. De tekst is berucht vanwege zijn saaiheid, maar voor Arvo Pärt juist een uitdaging om al zijn compositorisch kunnen op deze alsmaar repeterende woorden los te laten. Een prima afsluiting van een concert dat typerend is voor het Huygens Vocaal Ensemble: ook in de hedendaagse koormuziek is nog volop moois te ontdekken.

door Lex Gunnink

top ´|`


Leeuwarder Courant 27/11/2009

Pure Misa Criolla met passie

Plaats: Leeuwarden, Grote Kerk. Gebeurtenis: Misa Criola en Navidad Nuestra van Ariel Ramírez door Javier Rodríguez, Daniel Morcos, Oscar Reta, Fana Martinez, Huygens Vocaal Ensemble (Zwolle- Deventer), Hans Tijssen. Belangstelling: 125 personen.

LEEUWARDEN - De Misa Criolla puur. Zonder opsmuk. En zonder een groot deinend koor. Tien koorzangers, een handjevol instrumentalisten en een solozanger, dat was alles waarmee de leden van het Huygens Vocaal Ensemble onder leiding van Hans Tijssen kwamen aanzetten. Zij wilden hiermee aansluiten bij de oorspronkelijke compositie van de Argentijn Ariel Ramírez, in de jaren zestig uitgebracht op elpee.

Daarna is dit werk nog vele malen in allerlei bewerkingen gezongen en in de markt gezet, zelfs met synthesizers in het orkest.

Een gruwel vond Ramírez, die daarna terughoudend werd in het uitgeven van partituren. Voor de b-kant van de allereerste elpee-uitgave componeerde de Argentijn destijds snel enkele kerstliederen (Navidad Nuestra), die hij net als de mis voorzag van veel folkloristisch coloriet. Ook die stonden gisteren op het programma.

Deels herhaalde dit koor zijn optreden van twee jaar geleden. En terecht, want met zulke puike musici - koor en instrumentalisten - en het lenige, heldere, slanke en bovenal gepassioneerde geluid van Javier Rodríguez, iemand die vaak met Ramírez zelf is opgetreden, kan men moeilijk om deze mis heen.

Ook een onderdeel van een andere mis van Ramirez was overgeheveld naar dit nieuwe programma: het expressieve Alleluya uit zijn Mis por la Paz y la Justicia. Op zich prima, maar dan niet, zoals gisteren, als onderdeel van de Misa Criolla.Daarvoor heeft het een te afwijkend karakter.

Ster van het concert bleef Rodríguez, die, zichzelf soms begeleidend op snaren of een trom, al dan niet gehuld in een rode poncho, de kunst verstond de over akoestiek van de kerkruimte in zijn voordeel te laten werken. En ondanks het feit dat hij daarbij niet alles hoefde te geven bracht hij heerlijke nuances aan en kleurde hij zijn teksten prachtig. Soms met de hand op het hart.

RUDOLF NAMMENSMA

top ´|`


Münsterischer Anzeiger 20/10/2008

Neue Spiritualität

Nur auf den ersten Blick in das Programmheft erwartete den Zuhörer des Konzerts am Sonntag, 19. Oktober 2008, in der Hiltruper St.-Clemens-Kirche ein Kontrast zwischen dem Programm und dem Thema des Konzerts. Denn das Huygens Vocaal Ensemble, das Huygens Consort unter der Leitung von Hans Tijssen und Organist Henk Plas hatten zu einem Konzert unter dem Motto „Neue Spiritualität“ eingeladen und versprachen im Programmheft unter anderem Werke der zeitgenössischen Komponisten Trond Kverno, Hans Tijssen und Eric Whitacre, aber auch von Jan Pieterzoon Sweelinck und Dietrich Buxtehude.

Sozusagen „auf den zweiten Blick“, also beim Zuhören, stellte sich dann aber heraus, dass die neue Musik sehr wohl alte Klangstrukturen aufnahm und weiterentwickelte und dass die alte Musik unter dem Einfluss der neuen Musik eine ganz neue Farbe bekam. Obwohl also gut drei Jahrhunderte einige der Kompositionen trennten, fügten sie sich gut ineinander und bereicherten einander in ihren jeweils ganz eigenen Konsonanzen und Dissonanzen sowie in ihrer harmonischen und kompositorischen Struktur. „Neue Spiritualität“ wurde auch in der zurückhaltenden Besetzung und die große Ruhe evoziert, die das Konzert prägte, und zwar sowohl die Vokalteile als auch die Orgelwerke.

Henk Plas zeigte wieder einmal, wie technisch und musikalisch sicher und dabei geschmackvoll (sowohl in der Registrierung als auch in der Interpretation) sein Orgelspiel ist, das dem je eigenen Charakter jeder Komposition den Vorrang lässt.

Die Sängerinnen und Sänger aus den Niederlanden glänzten durch eine lupenreine Intonation, ob im Piano oder Forte, und eine ganz offensichtlich außerordentliche musikalische Beherrschung der Werke. Die relative Kürze der einzelnen Kompositionen wurde aufgehoben durch eine bis ins kleinste Details gehende Gestaltung, die in sich schlüssig war. Der Chorklang, der sich, wie es schien, aus einem sehr schönen Piano her entwickelt, war sehr ausgewogen. Man hätte sich nur ein etwas charakteristischeres Alt-Timbre gewünscht - und die Verlängerung des Konzertprogramms durch die eine oder andere Zugabe...

Claudia Maria Korsmeier

top ´|`


De heilige koe: originaliteit en perfectie

De twentse courant Tubantia 12 mei 2007

ENSCHEDE – Van Heek parkeergarage, vrijdagavond 11 mei. ‘De heilige koe’ door Huygens Vocaal Ensemble m.m.v. Drumcollectief Jan Bons, Ralph Smith (didgereedoo) en Ravind Sangha (fluit en traverso), o.l.v. Hans Tijssen

Door Koen Edeling

In de afgelopen twintig jaar heb ik nog maar tweemaal op een even bizarre plek een concert mogen bijwonen: een vuilnisbelt en een koeienstal. Vanaf gisteren kon ik daar een parkeergarage aan toevoegen, namelijk de locatie die het Huygens Vocaal Ensemble had uitgezocht om hun project ‘De heilige koe’ uit te voeren.

De publieke belangstelling viel zeker niet tegen voor deze collage van toneel, geluidfragmenten en vooral live muziek, uitgevoerd door goed geschoolde zangers en instrumentalisten. Hoe origineel de entourage ook was, hoe goed de symboliek ook gestalte kreeg: er werd vooral uitstekend gezongen. Het uitvoeren van een Mozart-aria als ‘La ci darem la mano’ is geen sinecure. Prachtig zuiver was de meerstemmigheid in ‘Carlifornia dreaming’, evenals Billy Joels ‘And so it goes’ a-capella uitgevoerd. Niet alle noten klopten echter van de antifoon Requiem aeternam.

De instrumentalisten mochten er ook zijn: prachtig spel op traverso door Ravind Sangha in werk van onze landgenoot Jan van Eyck en later op dwarsfluit in Debussy’s Syrinx. Het zuidelijk halfrond was prima vertegenwoordigd door didgereedoo-speler Ralph Smith. Tijssens eigen ‘heilige koe’ moest het ontgelden door de opzwepende ritmes van drumcollectief Jan Bons. Aanvankelijk verliepen de changementen wat traag, maar er kwam steeds meer vaart in de voorstelling en de finale bleek echt de climax: ‘My spirit sang all day’ van Gerald Finzi. De veertien zangers haalden nog even alles uit de kast om het slotakkoord secondenlang na te laten galmen.

top ´|`


Stentor 26 maart 2007

Passie in de Bergkerk

Concert Huygens Vocaal Ensemble o.l.v. Hans Tijssen, m.m.v. Il Concerto Barocco. Bergkerk, 25-03-07.

door Marion de Graaff

DEVENTER - Het is bijna Pasen, en dat betekent dat er weer volop passiemuziek te beluisteren is. Een passie is een verhaal, toneelstuk, muziekstuk of beeldend kunstwerk dat het lijden van Jezus Christus als uitgangspunt heeft.

De bekendste passies zijn de Mattheuspassie en de Johannespassie van Bach. Het stuk dat het Huygens Vocaal Ensemble gistermiddag in de Bergkerk ten gehore bracht, is wat minder bekend, maar zeker niet minder mooi.

Dietrich Buxtehude componeerde Membra Jesu Nostri in 1680. In elk van de zeven delen wordt een ander lichaamsdeel van de gekruisigde Jezus bezongen. De muziek is prachtig, de uitvoering van het Huygens Vocaal Ensemble was fantastisch en de begeleiding van Il Concerto Barocco geweldig. De koorsolisten waren stuk voor stuk aangenaam om naar te luisteren.

Bas Eef Wegerif heeft een mooie warme diepe stem en sopraan Lin de Jong klinkt fluwelig. Alt Henriëtte van der Laan heeft een goed volume. Tenor Theo Franken niet, maar zijn stem is weer heel lenig, waardoor hij in de driestemmige stukken vaak de verbindende factor was.

Dirigent Hans Tijssen maakte goed gebruik van de prachtige akoestiek van de Bergkerk. Hij liet de slottonen van de muziek op z’n gemak uitklinken. Het zevende en laatste deel besloot met een uitgebreid Amen. Tot slot hief Tijssen voor de laatste keer zijn armen en kneep zijn vingers bij elkaar. Daarbij hield hij het hoofd een beetje schuin, en uit dat gebaar sprak heel duidelijk: Wat jammer, het is afgelopen. En zo voelde het ook.

top ´|`


Stentor 10 april 2006

Via Crucis op Palmpasen

ZWOLLE - 'Via Crucis. Een a-capella koorprogramma bij de kruisweg van Christus' door het Huygens Vocaal Ensemble o.l.v. Hans Tijssen, m.m.v. Ravind Sangha, fluit. O.LV.-basiliek Zwolle, 9/4.

Dirigent Hans Tijssen had voor het concert met de titel 'Via Crucis' op Palmzondag met zijn Huygens Vocaal Ensemble een origineel programma samengesteld. Het Huygens Vocaal Ensemble is een uitstekend koor met vele kwaliteiten, maar uitgerekend daar waar het de uitspraak betreft zou het allemaal ietsje scherper kunnen. De tekst was nu soms voor de luisteraar niet eenvoudig te volgen.

Het koor zong een aantal vijfstemmige werken van de zeventiende-eeuwse grootmeester Schütz: veeleisende muziek, die een grote zelfstandigheid van de individuele zanger verlangt. Het HVE beschikt weliswaar over deze eigenschappen, maar loopt soms wel op eieren. Naarmate de composities jonger van datum waren, leek het koor steeds meer in zijn element. Bruckners motet 'Christus factus est' werd met perfect gebruik van de akoestiek van de Peperbus' neergezet, en met sopranen die ook in de hoogte Loepzuiver blijven. Van nog later datum zijn de motetten van Poulenc, die zowel met veel expressie als met een groot dynamisch bereik werden gerealiseerd. Ronduit schitterend waren de contemporaine werken van Nystedt -wiens idioom moeiteloos bij Bruckner bleek aan te sluiten- en Bardos. Het koor zong deze muziek zonder een spoortje routine, maar wist de luisteraar juist te overtuigen van de schoonheid van deze nieuwe muziek, daar waar schoonheid niet altijd hetzelfde is als welluidendheid.

LEX GUNNINK

top ´|`


Frankfurter Neue Presse 07/12/2003

So zerbrechlich wie das Kind in der Krippe

Das “Huygens Vocaal Ensemble” gastierte bei den Frankfurter Domkonzerten.

Die niederländische Kammerchor beschritt bei seinem Auftritt geistliche Musik aller Epochen und zeichnete sich durchgehend mit einem sachkundigen künstlerisch sehr ansprechenden Vortrag aus. Das Stück “Hodie Christus natus est” von Pieterszoon Sweelinck etwa oder auch Praetorius’”Es ist ein Ros entsprungen”wurden von den 15 Chormitgliedern sehr feingefüllig und differenziert gesungen. Am ehesten aber beeindruckten Distlers “Maria durch ein Dornwald ging” und drei holländische Weihnachtslieder, die ob ihrer sanglichen Zerbrechligkeit unmittelbar an das kleine Kind in der krippe erinnerten.

Hans Tijssen, der den Chor in 1992 gründete und inh seither leitet, hatte die hallige Akustik im Dom von vorherein mit einbezogen und den Chor zu äußerster dynamischer Zurückhaltung verpflichtet. Poulencs weihnachtliche Chorsätze “Quem vidistis pastores”, “Videntes Stellam” und “Magnum mysterium” führten eine musikalisch recht eigenwillige Sichtweise der ersten Hälfte des 20. jahrhunderts vor. Die beiden Sätze Victorias, “Ave Maria” und “O magnumk mysterium”, spannten den Bogen wieder zurück zum Anfang mit seinem frühbarocken Glanz. Am Ende gab es viel Beifall für dieses fähige Ensemble.

Von Matthias Gerhart

top ´|`


Zwolse Courant 24/03/1997

Hattemers brengen diepzinnigheid

Concert HATTEM: Christelijk Gereformeerde Kerk, passiemuziek door het Huygens Vocaal Ensemble vrijdag 21 maart 1997

Het concert van het Huygens Vocaal Ensemble was er een voor fijnproevers. Uitnemende muzikaliteit en een uitgebalanceerd programma droegen bij tot een succesvol optreden. En dat nog wel in een kerkruimte die voor muziekbeoefening niet eens zo ideaal bleek te zijn. Het interieur van de Christelijk gereformeerde Kerk biedt immers een kale, om niet te zeggen een klinische aanblik; typisch een ruimte die uitnodigt tot bezinning en contemplatie, een ruimte waar de woorden op een goudschaaltje gewogen worden. Ook het gezongen woord. Maar het optreden van de Hattemer vocalisten was tot in de puntjes verzorgd.

Bij aanvang bleek dat ondermeer al uit de vertolking van Hugo Distlers 'Fürwahr, Er trug unsere Krankheit'. Dit stuk, een drukkende klaagzang vol van wringende harmonieën, dreigt als het ware onder zijn eigen last te bezwijken. Met de talrijke nuances in tempo en dynamiek, waarmee deze compositie ten uitvoer werd gebracht, kon evenwel een puur melodische stuwing verkregen worden. En zodoende ontspon zich een gewichtloos polyfoon weefsel waarmee precies de juiste toon getroffen werd.

Het koor zag kans om vooral 'Wash me throughly' en 'God so loved the world' van een fris en doorzichtig klankgemiddelde te voorzien. Steeds maar weer wisten de koorleden dus op innemende wijze tot de muzikale essentie door te dringen. Bij William Byrds 'Ave verum corpus', Thomas Morley's 'Nolo mortem peccatoris' en het 'Drop,drop, slow tears' van Orlando Gibbons leidde dat tot diepgaande interpretaties. Deze trits van werken vormde dan ook het hoogtepunt van deze avond.

Het programma van deze avond kende een beschouwelijke opzet. eerst al ging aan de muziek een mondelinge voordracht vooraf. Verderop volgden op strategisch gekozen ogenblikken nog een evangelielezing en een tweetal orgel intermezzo's. Daarmee werden momenten van inkeer en overpeinzing geschapen. De programmaonderdelen stonden dus in nauwe betrekking tot elkaar, vulden elkaar aan en versterkten elkaars zeggingskracht. Kortom, de programmering getuigde van een diepzinnige samenhang, iets wat maar zelden waargenomen kan worden.

KOR POLLEMA

top ´|`


Fijn concert van fijn ensemble

HATTEM: Andreaskerk, zomerconcert 'Huygens Vocaal Ensemble', o.l.v. Hans Tijssen Orgel Henk Plas, zaterdag 28 juni 1997

De sfeervolle Andreaskerk was zaterdagavond het decor voor een concert door het Huygens Vocaal Ensemble. Deze groep semi-professionele zangers onder leiding van Hans Tijssen, voerde een programma met wereldlijk repertoire uit. Er was gekozen tijdens dit zomerconcert voor werken die de natuur imiteren of de natuur in stemmingen uitbeelden.

Wat het Huygens Vocaal Ensemble liet horen was zeer de moeite waard. Alle composities werden a capella gezongen. Begonnen werd met een aantal madrigalen van Claudio Monteverdi (1567-1643). In de middeleeuwen was de madrigaal populair. Het was een veelvoorkomende liedvorm dat vaak op het repertoire van de troubadours prijkte.

Monteverdi was een stuwende kracht om deze madrigalen ook voor koorbezetting te introduceren, een nieuwe kunstvorm in de vocale muziekbeoefening van de Renaissance. Het koor opende in een verfijnde heldere ensembleklank. Dynamiek en articulatie zijn verfijnd en goed afgewogen. Jammer dat dit niet in alle werken van Monteverdi vol gehouden kon worden. Met name de sopranen overheersten op sommige momenten. Ondanks deze kleine tekortkoming viel er veel te genieten.

Nog beter op dreef was het ensemble in de liederen van Brahms die met overtuiging werde gebracht. Als instrumentaal intermezzo speelde Henk Plas een orgelconcert van Bach, waarna het koor verder ging met Kenneth Leighton een eigentijds componist die zowel de ultieme uitbeelding als wel imitatie van de natuur in zijn werken probeert te leggen. In het laatste werk 'Nocturne' hoorden we een stoet van nachtdieren aan ons oor voorbijtrekken, waarbij het eind op een schertsende manier uitbeeldt hoe katten zich gedragen in een zwoele voorjaarsnacht.

Het concert werd besloten met de engelse tijdgenoot van Brahms, Edward Elgar. In een aantal gevoelige koorwerken kon het Huygens Vocaal Ensemble zich voortreffelijk invoelen, waarmee het publiek in een gepaste stemming de inmiddels mooie rustige zomeravond werd ingestuurd. Een heel fijn concert van een heel fijn ensemble, dat op zondagmiddag het concert herhaalde in de St.Bernhard Kirche te Münster, Duitsland.

LO VAN DER WULP

top ´|`


Münsterischer Anzeiger 25/03/97

Not bewußt gemacht

‘Huygens Vocaal Ensemble' gastierte in St.Bernhard Ein außergewöhnliches Konzert wurde interessierten Musik freunden am Sonntag (23.März) um 17 Uhr in der St.Bernhard-Kirche an der Höfte Straße angeboten. Es gastierte die Niederländische Chorgemeinschaft 'Huygens Vocaal Ensemble' aus Hattem unter der Leitung des 30 jährige Hans Tijssen mit werken zur Passion aus fünf Jahrhunderten Musikgeschichte.

In seiner Begrüßung drückte Pfarrer Klaus Wirth seine Freude über die rege Teilnahme aus und machte den mit diesem Konzert verbundenen Übergang vom Hosianna der Palmprozession zur Kreuzigungsgeschichte deutlich. Anschlie-ßend erläuterte Henk Plas den besuchern die Gestaltung des Programms. Die Zuhörer wurden mit einer Bibellesung auf das Passionskonzert eingestimmt.

Der erste Teil des Konzertes bestand aus Werken mit deutschen Texten. Zu beginn brachte der Chor zwei Werke von Chorleiter Hans Tijssen zur Aufführung. Der Chor verstand es durch die Art der Gestaltung, den Zuhörern die in der Passion geschilderten Nöte und Beklemmungen bewußt werden zu lassen.

Die von Pfarrer Klaus Wirth vorgetragene Kreuzigungsgeschichte aus dem Johannes-Evangelium unterstützte diese Atmosphäre. Mit 'Herzlich tut mich verlangen' von Brahms leitete Henk Plas den Schluß-teil des konzertes ein. Mit dem Werk 'Cantique de Jean Racine' von Gabriel Fauré wurde das Konzert beendet.

Der Chor 'Huygens Vocaal Ensemble' hatte es dank siner klarer Stimmen und seiner hervorragenden Ausdruckskraft verstanden, die Zuhörer in seiner Bann zu ziehen. Stehende Ovationen waren der Dank für den dargebotenen Genuß.

HEINZ THIER

top ´|`


The Courier-Mail 24/08/1998

Brisbane Vocal Ensemble performing German Masters

An audience of about 40 people came to hear the Brisbane Vocal Ensemble at their Toowoomba concert at St Luke’s Anglican Church on Sunday 23 August. The poor response in no way reflected the quality of the ensemble or the stimulating program of choral music presented. The Brisbane Vocal Ensemble are potentially one of Queensland’s finest chamber choirs and should not be missed on future visits to Toowoomba. Founded by its conductor, Hans Tijssen, in November 1997, the ensemble specialises in Renaissance, Baroque and 20th century unaccompanied choral music. Hans Tijssen, a Dutch-trained pianist, composer and singer, is an enthusiastic director who evokes beautiful tone and transparent textures from his ensemble.

The music consisted of an anthology of German Protestant motets from the 17th century (Heinrich Schütz), through J.S.Bach, the 19th century Mendelssohn to the 20th century works by Distler and Tijssen. Amongst the highlights of the recital was an expressive three-section motet by Hugo Distler from the 1930s, based on Isaiah Chapter 53, and the multi-movement Bach motet Jesu meine Freude. In spite of some tentative singing at times from the lower voices, the results were consistently pleasing. Even in the busy five-part textures of the Bach, each voice-part presented its material with clarity and beauty. The versatile principal alto, Henriëtte van der Laan, in the ensemble was especially impressive, assisting both the soprano and tenor parts in certain sections requiring reinforcement.

The voices in this group are excellent. Each major section has at least one commanding voice – but herein lies a matter for some consideration by the group. A small group like this demands equally fine voices by every member. At times unevenness emerged in the Soprano 2. I felt that the choir could have been given a little more time to rest between each item or movement. The pacing of the concert seemed relentless and the short gaps unfairly emphasised the shortish length of the concert – about 55 minutes.

The performance yet again demonstrated the excellence of St.Luke’s as a venue for choral music. The Brisbane Vocal Ensemble plan to return to Toowoomba, drawn by the favourable acoustic of the church. I, for one, look forward to hearing them again.

RODERICK McNEILL

top ´|`